– Sell, Anna. Stagañ a rin kartenn tintin Varia amañ.
– Lavaret a ra eo sakr loened zo en India.
Neuze e tebr kalz a voued fardet diwar blant.
Met a drugarez d’ar fer, d’ar boued-laezh ha d’ar frouezh sec’h,
ez eus proteinoù memestra.
Pa zeuio en-dro, e fardo kuri-legumaj deomp.
– Hmm… ’peus ket soñj petra he doa fardet
en distro eus Tahiti ?
Patatez dous, pesked kriz ha boued-mor.
– En Oseania emañ ar mor dre holl,
ma ne vefe ket debret pesked, neuze, e vije iskis.
– Cheñch a ra ar boazioù da zebriñ boued eus an eil bro d’eben
hervez ar gizioù, ar relijion, an amzer, hag al lec’h ivez.
– Sed aze perak e fardont kostennoù-bevin mat en Arc’hantina.
Peogwir o deus tachennoù bras-kenañ da sevel loened.
– Soñj am eus he doa aozet tintin Varia ur pred eus Arc’hantina
gant pennoù maiz ha sitrouilhez friket.
– Hag he c’houskous marokan ! Soñj ’peus ?
– Evel just ! Gant kig oan, legumaj,
semoul, ha piz sisez.
E mod-se hon eus proteinoù, edaj ha legumineged.
Ne zebrer ket ar memes tra e pep lec’h.
Klask a ra an holl debriñ meuzioù kempouez.
Re wir. Atav ’vo kavet bouedoù da greskiñ,
bouedoù da chom yac’h ha reoù da vont en-dro,
nemet ha diouer a voued a vefe.
– Ha ni, petra a zebromp ?
– Ni ? Un tammig a bep seurt.
Gant ar bedelaat, an araokadennoù teknikel ha teknologel,
hag ar c’henwerzh, e teu ar produioù eus pep lec’h.
Bremañ e vez kalz aesoc’h deomp debriñ boued eus broioù all
hag eus sevenadurioù all.
– Ya, gouzout a ran met petra ’vo debret amañ diouzhtu,
e-barzh ar gegin ?
– N’ouzon ket. Anv eus beajoù ganeomp ha te gant da gof !
– Ne vir ket.
Sardin zo, boulgour, glasvez ha feta.
E-giz ma vefemp e Gres.
Sell. Gant ur banneig eoul olivez e raio ur pred a feson.
– Klevet a ran ar mor dija.
Ha kement-se hep kuitaat ar gegin.
Ac’hanta ! Spered a zeu deomp gant un dintin a gustum beajiñ.